Πέμπτη, 28 Απριλίου 2011



Τον πρώτο αναλογικό υπολογιστή στην ιστορία της ανθρωπότητας είχαν ανακαλύψει οι Μινωίτες, όπως υποστηρίζει ο κρητικός ερευνητής αιγαιακών γραφών, Μηνάς Τσικριτσής.

Σύμφωνα με τον ερευνητή, το μινωικό αντικείμενο, που είχε βρεθεί το 1898 στο Παλαίκαστρο Σητείας, προηγήθηκε του «Μηχανισμού των Αντικυθήρων» κατά 1.400 χρόνια και είναι ο πρώτος αναλογικός υπολογιστής στην Ιστορία και μάλιστα φορητός.

«Αναζητώντας μινωικά ευρήματα με αστρονομικές απεικονίσεις στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου, εντοπίσαμε μια λίθινη μήτρα από την περιοχή του Παλαίκαστρου Σητείας. Στην μήτρα αυτή είχαν αναφερθεί ο Στέφανος Ξανθουδίδης και ο Άρθουρ Έβανς, σημειώνοντας ότι τα ανάγλυφα σύμβολα που εμφανίζονται στην επιφάνεια της μήτρας συσχετίζονται με τον Ήλιο και τη Σελήνη», τονίζει ο κ. Τσικριτσής.

Όπως εξηγεί, στο ΑΠΕ - ΜΠΕ, ο Κρητικός ερευνητής, αφού πρώτα αναλύθηκε η ανάγλυφη απεικόνιση του ακτινωτού δίσκου στο δεξιό μέρος της μήτρας αυτής, στη συνέχεια τεκμηριώθηκε η χρήση αυτού, ως μήτρα για την κατασκευή ενός μηχανισμού, που χρησίμευε ως αναλογικός υπολογιστής προσδιορισμού εκλείψεων. Ταυτόχρονα εξετάσθηκαν οι χρήσεις του μηχανισμού ως ηλιακό ρολόι και ως όργανο υπολογισμού γεωγραφικού πλάτους.

«Η κατασκευή αυτή έχει τη δυνατότητα να προσδιορίσει την ώρα και το γεωγραφικό πλάτος ενός τόπου αν χρησιμοποιήσουμε τα τρία εργαλεία, δύο βελόνες κι έναν διαβήτη, που υπάρχουν στην μήτρα πάνω από το δίσκο», τονίζει ο κ. Τσικριτσής και εξηγεί: «Ο ακτινωτός δίσκος έχει στην περιφέρεια 25 τριγωνικά σχήματα αν τα αριθμήσουμε ανά μισή ώρα και τοποθετήσουμε μία βελόνα κάθετα στο κεντρικό βαθούλωμα και προσανατολίσουμε τον κεντρικό σταυρό σε βορρά - νότο, τότε η σκιά της βελόνας δείχνει το σημείο του ακτινωτού δίσκου που αντιστοιχεί στην ώρα της παρατήρησης. Φαίνεται λοιπόν ότι ο μηχανισμός αυτός θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως ημερήσιο ηλιακό ρολόι χειρός (12,5ωρών). Από αυτή τη χρήση προκύπτει ότι η ώρα αντιστοιχεί σε περίπου 58 λεπτά, πολύ κοντά στην ώρα που χρησιμοποιείται σήμερα. Θεωρώντας ότι ένας τριγωνικός δείκτης (ακτινωτό τμήμα) αντιστοιχεί σε περίπου μισή ώρα, οι πέντε κουκίδες που υπάρχουν πάνω σε κάθε τριγωνικό δείκτη χωρίζουν αυτόν σε 5 μικρότερες μονάδες χρόνου, διάρκειας περίπου 6 σημερινών λεπτών».

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ 

Απίστευτο:Διαβάστε τι διδάσκουν στα σχολεία της Αλβανίας για την Ελλάδα!

Μίσος, φανατισμό αλλά και πλαστογραφημένη Ιστορία που καμία σχέση δεν έχει με την πραγματική, διδάσκει η αλβανική κυβέρνηση στους μαθητές των σχολείων. Οι νεαροί Αλβανοί μέσα από τα νέα επίσημα σχολικά βιβλία τους μαθαίνουν την Ιστορία της «Μεγάλης Αλβανίας» και διδάσκονται, μεταξύ άλλων, ότι «η Βορειοδυτική Ελλάδα, από τη Φλώρινα έως την Πρέβεζα, είναι αλβανικό εθνικό έδαφος στο οποίο "αιμοσταγείς" Έλληνες πραγματοποίησαν "εθνοκάθαρση" στους Τσάμηδες που πλειοψηφούσαν στα χώματα αυτά». 


Η νέα γενιά Αλβανών μαθαίνει, μεταξύ άλλων, πως... έχει ίδιο DΝΑ με τον βασιλιά Πύρρο της Ηπείρου και την Ολυμπιάδα, μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Όλα αυτά τυπώθηκαν φέτος στα επίσημα σχολικά εγχειρίδια με την έγκριση του αλβανικού υπουργείου Παιδείας.

Στο νέο βιβλίο «Γεωγραφία της Αλβανίας», που εκδόθηκε φέτος και ήδη αποτελεί διδακτική ύλη στα λύκεια της χώρας, οι μαθητές διδάσκονται όχι μόνο για τη γεωγραφία της χώρας τους αλλά και για περιοχές όμορων χωρών που, σύμφωνα με τους συγγραφείς, κατοικούνται από Αλβανούς.

Στις «αλβανικές περιοχές» (treva shqiptare) που έμειναν εκτός αλβανικού κράτους περιλαμβάνονται το Κοσσυφοπέδιο, τμήματα του Μαυροβουνίου και της Σερβίας, η μισή έκταση των Σκοπίων και βέβαια ολόκληρη η ΒΔ Ελλάδα, με τους Νομούς Φλώρινας, Καστοριάς, Γρεβενών, Ιωαννίνων, Άρτας, Πρέβεζας, Θεσπρωτίας και το βόρειο τμήμα του Νομού Αιτωλοακαρνανίας.



Συγκεκριμένα, όσον αφορά στη χώρα μας, στο κεφάλαιο «Οι αλβανικές περιοχές στην Ελλάδα», αναφέρονται τα εξής: «Είναι αλβανικές περιοχές που αδίκως προσαρτήθηκαν στο ελληνικό κράτος το 1913 από το Συμβούλιο των Πρεσβευτών.

Οι ιστορικές εξελίξεις, οι μαζικές βίαιες μετακινήσεις των αυτοχθόνων αλβανικών πληθυσμών και η έλλειψη επίσημων στοιχείων δυσκολεύουν των προσδιορισμό των αλβανικών περιοχών στην Ελλάδα και κυρίως των κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων των συγκεκριμένων περιοχών. Αυτές οι περιοχές βρίσκονται στη Βορειοδυτική Ελλάδα, νότια της "Μακεδονίας" και νοτιοανατολικά της Αλβανίας μέχρι τον κόλπο της Άρτας και αποτελείται από τις περιοχές Τσαμουριά, Φλώρινα,
Οι συγγραφείς του βιβλίου υποστηρίζουν πως η Ελλάδα έχει πραγματοποιήσει «εθνοκάθαρση» με στόχο τον αφανισμό των Αλβανών που ζούσαν εκεί. Ο χάρτης με τη Μεγάλη Αλβανία και τις όμορες «αλβανικές περιοχές» κοσμεί το εξώφυλλο τόσο του βιβλίου όσο και του τετραδίου ασκήσεων των μαθητών που καλούνται, για παράδειγμα, να ζωγραφίσουν τις περιοχές της Ελλάδας όπου ζουν... Αλβανοί ή να απαντήσουν στα ερωτήματα: «Ποιες είναι οι αλβανικές περιοχές της Ελλάδας;» ή «Αναφέρετε τις εκδιώξεις που υπέστησαν οι Αλβανοί από τις ελληνικές αρχές».


Πηγή: OnAlert.gr




Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥΣ ΤΑΦΟΥΣ ΤΗΣ ΒΕΡΓΙΝΑΣ





Τριανταπέντε σχεδόν χρόνια μετά την ιστορική ανακάλυψη του καθηγητή Μ Ανδρόνικου στο βασιλικό νκροταφείο της Βεργίνας, η ταυτότητα του νεκρού στο βασικικό τάφο ΙΙ των αρχαίων Αιγών παραμένει αμφισβητίσημη. Ο ιστορικός-ερευνητής Τριαντάφυλλος Παπαζώης που συγκεντρώνει πληροφορίες από διαφορετικές ιστορικές πηγές και τις μελετά εδώ και τριάντα σχεδόν χρόνια, ετοιμάζοντας το τρίτο του βιβλίο γύρω από το θέμα επισημαίνει: Στο Βασιλικό Τάφο ΙΙ της Βεργίνας δεν είναι θαμμένος ο Βασιλιάς Φίλιππος ο Β. Όλα τα στοιχεία που έχουν μέχρι τώρα βρεθεί στον τάφο συνηγορούν ότι ο νεκρός βασιλιάς μαζί με τα χρυσοποίκιλτα ευρήματα στον αρχαίο τάφο ΙΙ της Βεργίνας δεν είναι ο Φίλιππος Β αλλά ο Μέγας Αλέξανδρος.



Πληθαίνουν οι αμφισβητήσεις

Δεν είναι η μοναδική φορά που κάποιος αμφισβητεί την ταυτότητα του νεκρού στο Βασιλικό Τάφο ΙΙ της Βεργίνας. Το θέμα έχει απασχολήσει αρχαιολογικά συμπόσια και ερευνητές από την πρώτη στιγμή της ανακάλυψης του αείμνηστου καθηγητή αρχαιολογίας Μ Ανδρόνικου.

«Όλες οι ιστορικές πηγές της Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας και όχι μόνο , μας πληροφορούν ότι μετά την κατάληψη μέρους της Μακεδονίας και τη σύληση του αρχαίου βασιλικού νεκροταφείου των αρχαίων Αιγών (Βεργίνας) από το βασιλιά της Ηπείρου Πύρρο το 274/273 π.Χ το συγκεκριμένο νεκροταφείο παρουσίαζε κατά τη μαρτυρία τριών αρχαίων Ελλήνων ιστορικών και ενός Λατίνου, την εξής εικόνα:

-Όλοι οι βασιλικοί τάφοι εσυλλήθησαν από τους Γαλάτες του Πύρου . Τα οστά όλων των βασιλέων διασκορπίστηκαν και τα κτερίσματα όλων των τάφων αφαιρέθηκαν. Ο Πύρρος προφανώς για την ολοκλήρωση του έργου του «εγκατέστησε στις Αιγές φρουρά μισθοφόρων Γαλατών» για ένα χρόνο μέχρι την εκδίωξή του .

Στο ίδιο νεκροταφείο το 1978-80 ο καθηγητής Αρχαιολογίας του ΑΠΘ Μ Ανδρόνικος , ανακάλυψε τρεις βασιλικούς τάφους, εκ των οποίων οι ΙΙ και ΙΙΙ βρέθηκαν ασύλλητοι. Τον τάφο Ιo τον ονόμασε «τάφο της Περσεφόνης», τον ΙIο τον απέδωσε στον Φίλιππο Β και τον ΙΙΙο τον ονόμασε «τάφο του Πρίγκηπα».

Ο καθηγητής Ανδρόνικος έγραφε ότι «εντελώς συμπτωματικά φαίνεται ότι γλίτωσε ο τάφος του Φιλίππου Β τη σύλληση. Τα αρχαία ιστορικά κείμενα όμως δεν αναφέρουν καμία εξαίρεση κανενός τάφου ούτε αυτό διαπιστώθηκε από τις ανασκαφές στον ίδιο χώρο από τον ίδιο καθηγητή».


Η ΠΛΑΝΗ ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

Ο καθηγητής Ανθρωπολογίας Ν Ξηροτύρης και η συνάδελφός του Franzeska Langensheidt που εκλήθησαν πρώτοι και εξέτασαν τα οστά , αποφάνθηκαν για τα ανδρικά οστά του τάφου ΙΙ ότι «από την ανθρωπολογική ανάλυση δεν προκύπτει καθαρή απόδειξη ότι τα οστά είναι του βασιλιά Φιλίππου Β» . Στην ίδια γνωμάτευση κατέληξε αργότερα και ο καθηγητής Ανθρωπολογίας Αντ Μπαρτσιώκας. Στη συνέχεια όμως εκλήθη δεύτερη επιστημονική ομάδα υπό τον Βρετανό ανατόμο Dr J Musgrave ο οποίος παρουσίασε στο ΧΙΙ Διεθνές Συνέδριο Κλασσικής Αρχαιολογίας διαφορετικά συμπεράσματα , σύμφωνα με τα οποία τα οστά της μεγάλης χρυσής λάρνακας του ΙΙ τάφου ανήκουν στο Βασιλιά Φίλιππο Β.

«Η απόδοση αυτή του τάφου ΙΙ μαζί με όλα τα ευρήματα στον Φίλιππο τον Β από τον καθηγητή Μ Ανδρόνικο και τους συνεργάτες του , αποτέλεσαν μια μεγάλη ιστορική πλάνη, η οποία έχει καθιερωθεί διεθνώς ως «Θεωρία του καθηγητή Ανδρονικου» .

Τα οστά του τάφου ΙΙ μαζί με όλα χρυσοποίκιλτα κτερίσματα που υπάρχουν σήμερα στο αρχαιολογικό μουσείο της Βεργίνας και προκαλούν την εθνική περηφάνεια των Πανελλήνων και τον παγκόσμιο θαυμασμό, δεν ανήκουν στον Φίλππο τον Β. Ανήκουν όμως σε άλλο μεγάλο βασιλιά που επανατάφηκε εκεί , από το Βασιλιά Αντίγονο Γονατά μετά την εκδίωξη του Πύρρου το 273 πΧ . Βάσει πολλών αποδεικτικών στοιχείων προκύπτει ότι όλα τα ευρήματα ένα προς ένα σχετίζονται άμεσα με τον Μ Αλέξανδρο και την οικογένειά του. Ο νεκρός του τάφου είναι ο Μ Αλέξανδρος» λέει ο κ Παπαζώης.

Όλα τα νέα συγκλονιστικά στοιχεία για το μυστικό ταξίδι του νεκρού Στρατηλάτη Μεγάλου Αλεξάνδρου από την Αίγυπτο, πίσω στην πατρίδα του Μακεδονία και το σχέδιο επαναταφής 
του στο νέο βιβλίο του ιστορικού-ερευνητή Τριαντάφυλλου Παπαζώη.

Πηγή: ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΜΠΛΟΓΚ

Σάββατο, 23 Απριλίου 2011

ΣΚΩΤΙΑ-Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΣΚΩΤΙΑ Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ -ΒΡΕΤΑΝΙΑ Η ΥΠΕΡΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΣ- from eoetv.vimeo on Vimeo.


Το ντοκιμαντέρ αυτό αποτελεί έργο του ΕΟΕ και είναι ένας καλός τρόπος για την πληροφόρηση όλων μας.Άλλωστε όσα αναφέρονται στο παραπάνω ντοκιμαντέρ υπάρχουν και στη βιβλιοθήκη του Ενδυμβούργου.Αξίζει την προσοχή σασ...

Παρασκευή, 22 Απριλίου 2011

Η Φθορίωση μειώνει το ΙQ και Δημιουργεί Προβλήματα Υγείας

Μια πρόσφατη κινεζική μελέτη συμπέρανε ότι η χαμηλή δόση φθοριούχου νατρίου στο πόσιμο νερό μειώνει το δείκτη νοημοσύνης, ειδικά στα παιδιά. Αυτή είναι η εικοστή τέταρτη τέτοια διεθνής μελέτη με το ίδιο συμπέρασμα. Το φθοριούχο νάτριο έχει επίσης σχετιστεί με τη μειωμένη γονιμότητα και τα χαμηλότερα σπερματικά επίπεδα.
Άλλα θέματα υγείας που προκύπτουν από τη βασική λειτουργία του φθοριούχου νατρίου ,είναι η ικανότητα του να σταματήσει την παραγωγή του θυροειδούς.Κάποτε το χρησιμοποιούσαν και
για να εμποδίσουν τον υπερθειροειδισμό(υπερλειτουργικός θυρεοειδής).Έτσι εάν ι θειροειδής σας είναι κανονικός, θα μειωθεί σε υποθειροειδισμό,που οδηγεί σε έναν μεγάλο αριθμό προβλημάτων υγείας.

Το φθορίδιο του νατρίου συσσωρεύεται και αποθηκεύεται στα κόκκαλα, όπου μετατοπίζει το ασβέστιο και τα αποδυναμώνει.Ο κωνοειδής αδένας απορροφά πολύ περισσότερες από τις ουσίες που τίθενται στο 70% του παρεχόμενου νερού στις ΗΠΑ,ενώ στο μεταξύ οι επιστημονικές έρευνες και οι δημόσιες διαμαρτυρίες δε λαμβάνονται υπόψη.

Θέματα Υγείας 

Παρακάτω αναφέρονται ορισμένα από τα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσει η πόση φθοριωμένου νερού:

  • Διαταραχή του θειροειδούς: Επηρεάζει το πλήρες ενδοκρινικό σύστημα και οδηγεί σε παχυσαρκεία και διαβήτη
  • Νευρολογικές Διαταραχές:Μείωση IQ και αδυναμία εστίασης,Λήθαργο, Κόπωση, ενδεχομένως Ινομυαλγία.
  • Διαταραχές της Μελατονίνης: Διαταραχές ύπνου, Αυξημένη γήρανση, Χαμηλότερη Ανοσία στον Καρκίνο.
  • Νόσος Αλτσχάιμερ
  • Κωνοειδής αδένας:Αποτιτάνωση αυτού του αδένα που βρίσκεται στη μέση του εγκεφάλου. 
  • Καρκίνος   

    Θα ακολουθήσει συνέχεια του άρθρου με τις κατηγορίες φθοριδίου αλλά και με τρόπους αποφυγής της πόσης φθοριωμένου νερού.
     Μετάφραση: Έρευνα κ΄ Επιστήμη
    Πηγή: naturalnews.com

    Όταν " μιλάνε " οι νεκροί…

    Μια πρόσφατη αρχαιολογική ανακάλυψη επιβεβαιώνει την σχέση του μνημείου του Stonehedge με τους Μεσογειακούς ταξιδευτές, δηλαδή τους Μινωίτες, τους Μυκηναίους ή τους Μινύες.


    Δύο σκελετοί που βρέθηκαν 3 χμ. από το μνημείο και εξετάσθηκαν από ειδικούς απεδείχθησαν Μεσογειακής προέλευσης, ενώ η ηλικία τους εκτιμήθηκε με την μέθοδο του ραδιενεργού άνθρακα στο 1.550 π.Χ..




    Από την εξέταση των δοντιών τους με ισότοπα στροντίου και οξυγόνου , η κυρία Jane
    Evans του εργαστηρίου NIGL μας βεβαιώνει πως η περιοχή της ταφής τους διαφέρει από την περιοχή όπου πέρασαν την παιδική τους ηλικία, η οποία τοποθετείται στη Μεσόγειο.
    (ο ένας μάλιστα προκύπτει ότι ήταν 14χρονος γόνος πλούσιας οικογένειας και αυτό είναι μια σημαντική ένδειξη πως τέτοια μακρινά ταξίδια δεν περιορίζονταν σε ενήλικες και επαγγελματίες ταξιδευτές )Είναι βεβαίως γνωστό ότι την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν πολλοί λαοί από την Μεσόγειο, με επαρκείς γνώσεις ναυσιπλοΐας ώστε να κάνουν μακρινά ταξίδια (οι Φοίνικες εμφανίζονται κυρίως μεταξύ 1200-800 π.Χ.) και βέβαια ούτε οι Έλληνες της εποχής εκείνης περιορίζονταν στα σημερινά στενά όρια του Ελλαδικού γεωγραφικού χώρου.

    Έτσι δίδεται απάντηση σε κάποιους οι οποίοι υπεστήριζαν πως τυχόν Μυκηναϊκά ίχνη στο Stonehedge μπορεί να μεταφέρθηκαν ή να χαράκτηκαν αργότερα εκεί και ότι δήθεν δεν αποτελούν απόδειξη για την κατασκευή του μνημείου από τους Έλληνες.




    Οι χάνδρες από ήλεκτρον που βρέθηκαν στο σκελετό του 14χρονου, σε σχέση με τα ελλαδικά ευρήματα της Γερμανίας του 1300 π.Χ. από την ομάδα του Hans Peter Duerr, επιβεβαιώνουν τη μεγάλη εξάπλωση των Ελλήνων στην Ευρώπη για μια πολύ μεγάλη χρονική περίοδο. Έλληνες Μυκηναίοι έκαναν αποικίες στην Γερμανία, στην κοιλάδα του ποταμού Amper κοντά στο Μόναχο, τουλάχιστον από το 1560 π.Χ. –σύμφωνα με το ινστιτούτο Doemer- όπου βρέθηκαν επίσης χάνδρες από ήλεκτρο με χαραγμένη μάλιστα τη γραμμική γραφή Β ! (ανασκαφή από τον Manfred Moosauer, ερασιτέχνη αρχαιολόγο)

    Σύμφωνα και με τον Βρετανό αρχαιολόγο Stanley Casson, οι Έλληνες είχαν εξερευνήσει τις Βρετανικές Νήσους από την 3η χιλιετηρίδα π.Χ, για την εξαγωγή κασσίτερου.

    Όλα αυτά επιβεβαιώνουν από ευρήματα και επίσημες εκτιμήσεις ξένων μάλιστα επιστημόνων, ότι υπήρχαν Ελληνικές εμπορικές και πολιτισμικές δραστηριότητες σε χώρους πέραν του Αιγαίου, πολύ νωρίτερα από την εποχή που κάποιοι θέλησαν να μας κάνουν να πιστέψουμε, ότι οι Έλληνες ‘κατήλθαν΄από το Βορρά...


    Κώστας Σκανδάλης.

    Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

    ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΓΡΙΦΟΣ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΕΤΩΝ

    Τα μυστηριώδη σφαιρίδια που έχουν διάμετρο από 30 έως 50 χιλιοστά και είναι φτιαγμένα από-ένα πάρα πολύ σκληρό υλικό, είχε ανακαλύψει στο ορυχείο Gestopiesfontein της Ν. Αφρικής ο John Hund, θαμμένα μέσα σε ένα ασβεστολιθικό πέτρωμα που ονομάζεται πυροφυλλίτης. Αρχικά έπαιζε μαζί τους σαν ένα ωραίο παιχνίδι, όπως κάποιος παίζει το κομπολόι του στο καφενείο, μιας και τα σφαιρίδια είχαν την ιδιότητα να περιστρέφονται γύρω απ' τον άξονα τους. Καθώς όμως ο κ. Hund συνέχιζε το παιχνίδι του, παρατήρησε την απόλυτη ισορροπία με την οποία, περιστρέφονταν τα σφαιρίδια.

    Το θέμα του κίνησε την περιέργεια και αποφάσισε να τα πάει στο Διαστημικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια για να τα υποβάλλει σε μια πιο λεπτομερή εξέταση. Το αποτέλεσμα ήταν κάτι παραπάνω απ" το αναμενόμενο: ο βαθμός ισορροπίας των σφαιριδίων ήταν τόσο μεγάλος ώστε να ξεπερνάει τα συστήματα μέτρησης των εργαστηρίων και - προφανώς - τις κατασκευαστικές δυνατότητες του συγκεκριμένου εργαστηρίου, το οποίο ας ληφθεί υπόψη ότι κατασκευάζει γυροσκοπικές πυξίδες για την NASA. Hi ... Η απόκλιση των σφαιριδίων από την απόλυτη ισορροπία γύρω απ" τον άξονα τους καθορίστηκε τελικά στο ένα εκατοστό του χιλιοστού της ίντσας (δηλ. στο 1/100.000 της ίντσας)!!!

    Πιο επισταμένη έρευνα έδειξε ότι τα σφαιρίδια δεν είναι απόλυτα σφαιρικά, αλλά ελαφρώς επιμήκη. Όσο για το εσωτερικό τους: άλλα περιέχουν μια σπογγώδη ουσία και άλλα κάτι σαν ξυλάνθρακα.

    Τα μυστηριώδη αυτά αντικείμενα προκάλεσαν το ενδιαφέρον πολλών ερευνητικών κέντρων και εργαστηρίων, που θέλουν να διεξάγουν περαιτέρω μελέτες πάνω τους. Πόντιος είναι μια σοβαρή ένδειξη ότι το παρελθόν της ανθρωπότητας και του πλανήτη μας γενικότερα, κρύβει αινίγματα που ούτε καν μπορούμε να φανταστούμε και αφήνει ανοικτή την πιθανότητα ο σύγχρονος τεχνολογικός πολιτισμός μας να μην είναι απαραίτητα ο υψηλότερος που κατοίκησε τη Γη ... Εξάλλου οι μύθοι και οι παραδόσεις πολλών πολιτισμών σε Ανατολή και Δύση αναφέρονται σε πολιτισμούς, χαμένους στο χρόνο, με υψηλότατο τεχνολογικό επίπεδο.

    Πηγή: eleftheri epistimi

    Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

    Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ-Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ

    Σημείωση Ε.Ε : Αν και ο Πλάτωνας έζησε πέρι το 427 με 347 π.Χ η αλληγορία του σπηλαίου που ο ίδιος διατύπωσε εξακολουθεί να υφίσταται ακόμα και στις μέρες μας.¨Εφτασε ο καιρός να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια.



    Οι επιστήμονες προειδοποιούν: Τα μελλοντικά φάρμακα θα είναι σχεδιασμένα για τον έλεγχο ανθρώπινου μυαλού


    Ένα χάπι για να ενισχυθεί η ηθική συμπεριφορά σου. Μια θεραπεία για τις ρατσιστικές σου σκέψεις. Μια θεραπεία για να αυξηθεί η συμπάθεια σου για τους ανθρώπους από άλλες χώρες.


    Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται σαν σενάριο ταινίας επιστημονικής φαντασίας, αλλά ερευνητές από την Οξφόρδη λένε ότι η σύγχρονη συμβατική ιατρική εξελίσσει σταδιακά τρόπους για να αλλάξει την ηθική των ανθρώπων μέσα από φαρμακευτικά προϊόντα, και έτσι να ελέγχει τον τρόπο που οι άνθρωποι θα σκέφτονται και θα ενεργούν σε διάφορες καταστάσεις της ζωής.

    Αυτά τα νέα φάρμακα θα έχουν κυριολεκτικά την δυνατότητα να διαταράξουν την προσωπική ηθική του ατόμου, και αντί αυτής να ‘επαναπρογραμματιστεί’ το εν λόγω πρόσωπο να πιστεύει και να κάνει ό, τι ο σχεδιαστής των ναρκωτικών έχει δημιουργήσει αυτό το φάρμακο να κάνει.

    «Η επιστήμη έχει αγνοήσει το ζήτημα της ηθικής βελτίωσης μέχρι τώρα, αλλά τώρα γίνεται (για αυτό) μια μεγάλη συζήτηση», είπε ο Δρ Γκάι Καχάνε από το Κέντρο Νευροηθικής στην Οξφόρδη της Μ. Βρετανίας. "Υπάρχει ήδη ένα αυξανόμενο σώμα έρευνας που μπορείτε να περιγράψετε με αυτούς τους όρους. Οι μελέτες δείχνουν ότι συγκεκριμένα φάρμακα επηρεάζουν τους τρόπους που οι άνθρωποι ανταποκρίνονται στα ηθικά διλήμματα, αυξάνοντας την αίσθηση της ενσυναίσθησης (συναισθηματικής ταύτισης), με την υπαγωγή σε μία ομάδα και μειώνοντας την επιθετικότητα".


    Ενώ αυτό μπορεί να ακούγεται καλό στη θεωρία, ο έλεγχος του νου είναι ήδη μια πολύ επικίνδυνη παρενέργεια των υπαρχόντων φαρμάκων. Πάρτε το αντικαταθλιπτικό φάρμακο Prozac, για παράδειγμα, που είναι γνωστό ότι προκαλεί σε εκείνους που το πήραν να καταφύγουν σε βίαιες εκρήξεις οργής. Ένα νεαρό αγόρι δολοφόνησε τον πατέρα του χτυπώντας τον και μαχαιρώνοντάς τον στο κεφάλι, και χτυπώντας τη μητέρα του με ένα λοστό και μαχαιρώνοντάς την στο πρόσωπο, λίγο μετά αφότου άρχισε να παίρνει το Prozac (βλ. ΕΔΩ).


    Όμως, τα είδη των ναρκωτικών στα οποία ο Kahane και οι συνάδελφοί του αναφέρονται υπαινίσσονται ότι πρόκειται για φάρμακα ειδικά σχεδιασμένα όχι μόνο για να αλλάξουν την ψυχική κατάσταση του ατόμου, αλλά και για να αλλάξουν τον τρόπο που ένα πρόσωπο σκέφτεται συγκεκριμένες καταστάσεις από ηθική σκοπιά. Το τελικό αποτέλεσμα είναι κυριολεκτικά ένας τύπος φαρμάκου που προκαλεί έλεγχο του νου, όπου τα ανθρώπινα θέματα, θα ελέγχονται από κάποιον άλλο, χωρίς να μπορεί ένα άτομο να είναι σε θέση να παίρνει συνειδητές αποφάσεις για τον εαυτό του.

    Πηγή : Κόκκινος Ουρανός
     

    ΑΕΡΟΨΕΚΑΣΜΟΙ/CHEMTRAILS





    ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΣΥΛΛΟΓΗ ΒΡΟΧΙΝΟΥ ΝΕΡΟΥ ΣΤΙΣ ΗΠΑ


    GOOGLE και Facebook όπως Λέμε CIA



    «Το έψαξα στο GOOGLE». Η φράση αυτή υπονοεί εγκυρότητα, όπως κάποτε λέγαμε «Πάπυρος Λαρούς», τελεία.
    Διαβάσαμε λοιπόν στα νέα του Yahoo:
    Η Consumer Watchdog, μια ομάδα που ασχολείται εδώ και μερικά χρόνια με τις πρακτικές παραβιάσεων προσωπικών δεδομένων από την Google, ζήτησε να γίνει έρευνα από το Κογκρέσο των ΗΠΑ, γύρω από τις «στενές» σχέσεις τη γιγάντιας αυτής εταιρίας του Διαδικτύου και της κυβέρνησης του προέδρου Ομπάμα.
    Με επιστολή που έστειλε η Consumer Watchdog ζήτησε από τον βουλευτή Darrell Issa, νέο πρόεδρο της επιτροπής που επιβλέπει τη λειτουργία της Βουλής των Αντιπροσώπων και της μεταρρυθμιστικής πολιτικής της Κυβέρνησης (με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό) να ερευνήσει τη σχέση ανάμεσα στη Google και μερικές κρατικές υπηρεσίες. Ιδιαίτερα να ερευνήσει τα συμβόλαια ανάμεσα στη Google και την Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας (NSA) καθώς και το δικαίωμα η εταιρία να χρησιμοποιεί το αεροδρόμιο που ανήκει στην Υπηρεσία Αεροναυτικής και Διαστήματος στην καλιφόρνια.

    Επίσης, οι Ομοσπονδιακοί πράκτορες δεν έκαναν τις δέουσες ενέργειες μετά τις αποκαλύψεις που είχαν γίνει πέρυσι ότι τα αυτοκίνητα του «Δρόμου» της Google, συγκέντρωναν στοιχεία από τις ανοικτές συνδέσεις Wi-Fi συνδέσεις που είχαν με όσους χρησιμοποιούσαν το λογισμικό της στα όργανα πλοήγησης του αυτοκινήτου ή του σκάφους τους.
    Αλλά το ότι το Διαδίκτυο καθίσταται ένας τεράστιος «μεγάλος αδελφός», φαίνεται και από μια άλλη υπηρεσία του. Το Facebook, που διαθέτει πλέον των 50 εκατομμυρίων χρηστών και η αξία του φτάνει τα αρκετά δισεκατομμύρια δολάρια.
    έρευνες που έγιναν -και μπορείς να τις βρεις στο Διαδίκτυο- αποδεικνύουν ότι το Facebook το ξεκίνησε η CIA.
    Αρχική ιδέα του Facebook που έχει καταστεί πλέον κοινωνικό φαινόμενο, ήταν να βρεθεί ένας πιο στενός τρόπος επικοινωνίας και επαφής μεταξύ των Αμερικανών φοιτητών. Για να καταστεί σήμερα ένας τεράστιος τροφοδότης πάσης φύσης πληροφοριών σε αμερικανικές υπηρεσίες.
    Δεν υπάρχουν πια κάποια σκοτεινά σημεία στην ιστορία επιτυχίας του Facebook καθώς εξαπλώνεται στην μπλογκόσφαιρα. Οι ενδείξεις που σύμφωνα με «θεωρίες συνωμοσίας», το Facebook συνδέεται με τη CIA και το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας είναι πέρα από κάθε αμφιβολία επαρκείς. Είναι πλέον γνωστό πως η CIA χρησιμοποιεί τo Facebook ακόμα και για να στρατολογεί στελέχη της ” Εθνικής Μυστικής Υπηρεσίας”.
    Ψάχνοντας τις αμερικανικές διαφημίσεις εύρεσης εργασίας διαπιστώνεις ότι όλες πλέον ζητούν τον αν ο ενδιαφερόμενος διαθέτει κωδικό του Facebook…


    Όταν ξεκίνησε την ιδέα του Facebook ο Marck Zuckerberg, πήρε μια πρώτη χρηματοδότηση 500.000 $ από έναν ακροδεξιό συγγραφέα τον Peter Thiel μέλος της υπερσυντηρητικής ομάδας «VanguardPAC».
    Η δεύτερη χρηματοδότηση στο Facebookήταν 12,7 εκατομμύρια δολάρια και ήρθε από την χρηματοπιστωτική εταιρία Accel Partners, της οποίας γενικός διευθυντής ήταν ο James Breyer, πρώην διευθυντής εταιριών που είχαν ιδρυθεί από την CIA to 1999. 
    Σκοπός μιας από τις εταιρείες του ήταν «data mining technology». Με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό. Ο Bryer είχε διατελέσει μέλος του ΔΣ της εταιρίας R&D BBN Tecchnologiew, μια από εκείνες που είχαν πρωτοστατήσεις τη δημιουργία του «Παγκόσμιου Ιστού», πιο γνωστού ως www.
    Εκείνη την εποχή έρχεται στην εταιρία και η δρ Ανίτα Τζόουνς που είχε διατελέσει διευθύνων σύμβουλος στην υπηρεσία Έρευνας και Μηχανικής του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας.
    Είχε διατελέσει μάλιστα σύμβουλος του υπουργού Άμυνας.
    Με αφορμή όλες αυτές τις συμπτώσεις ξεκίνησε και η δημοσιογραφική έρευνα που μόλις σήκωσε το καπάκι ανακάλυψε όλους αυτούς τους λόγους που θα πρέπει να δημιουργήσει κάποια ανησυχία στο κοινό αίσθημα γύρω από το που πηγαίνουν όλες αυτές οι πληροφορίες που συγκεντρώνονται στο Facebook. Πληροφορίες που ο χρήστης βάσει της αρχικής συμφωνίας που κάνει, παραχωρεί στην εταιρία. 
    Το Facebook επίσης έχει το δικαίωμα να συγκεντρώνει πληροφορίες για τους χρήστες του και από άλλες πηγές, όπως εφημερίδες, μπλογκς και εταιρίες μηνυμάτων.
    Χρησιμοποιώντας το Facebook, έχεις παραχωρήσει το δικαίωμα να μεταφερθούν όλα τα προσωπικά σου δεδομένα και να επεξεργαστούν στις ΗΠΑ…

    Πηγή: Κώστας Δ.Καββαθάς

    ΤΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΣΜΙΘΣΟΝΙΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΓΚΑΛΥΨΕΙΣ



    "ΟΠΟΙΟΣ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ,ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.ΟΠΟΙΟΣ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΟ ΠΑΡΟΝ,ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ".



    Τζώρτζ Όργουελ 1984

    Οι περισσότεροι από εσάς θυμάστε την τελευταία σκηνή από την δημοφιλή ταινία αρχαιολογικής περιπέτειας "Οι Κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού" με τον Ιντιάνα Τζόουνς, στην οποία ένα σημαντικό ιστορικό εύρημα, η Κιβωτός της Διαθήκης από το Ναό της Ιερουσαλήμ, κλειδώνεται σ' ένα κιβώτιο και τοποθετείται σε μια τεράστια αποθήκη, όπου δεν θα την ξανα δεί ποτέ κανείς, εξασφαλίζοντας μ' αυτό τον τρόπο ότι τα βιβλία της ιστορίας δεν θα χρειαστεί να ξαναγράφουν και οι καθηγητές της ιστορίας δεν θα χρειαστεί να αναθεωρήσουν τη διάλεξη που δίνουν εδώ και σαράντα χρόνια.

    Συμφωνα με τη γνώμη πολλών εξερευνητών, παρ' όλο που η ταινία είναι φανταστική, η σκηνή κατά την οποία ένα σημαντικό αρχαίο λείψανο θάβεται σε μια αποθήκη είναι επικίνδυνα κοντά στην πραγματικότητα. Για όσους ερευνούν τις κατηγορίες για αρχαιολογικές συγκαλύψεις, υπάρχουν ενοχλητικές ενδείξεις ότι το πιο σημαντικό αρχαιολογικό ινστιτούτο των ΗΠΑ, το Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν (Smithsonian), που αποτελεί ανεξάρτητη ομοσπονδιακή αρχή, έχει σκόπιμα αποκρύψει κάποιες από τις πιο ενδιαφέρουσες και σημαντικές αρχαιολογικές ανακαλύψεις που έγιναν στην Αμερικανική ήπειρο.


    Το Βατικανό εδώ και πολύ καιρό κατηγορείται ότι
    κρύβει ευρήματα και αρχαία βιβλία στα τεράστια υπόγεια του,
    χωρίς να επιτρέπει στον έξω κόσμο την πρόσβαση σ' αυτά. Οι μυστικοί αυτοί θησαυροί, των οποίων η ιστορική ή θρησκευτική φύση είναι συχνά αμφισβητούμενη, θεωρούνται ότι αποκρύπτονται από την Καθολική Εκκλησία γιατί μπορούν να τραυματίσουν την αξιοπιστία της, ή ίσως να θέσουν τα επίσημα κείμενα τους υπό αμφισβήτηση. Δυστυχώς, υπάρχουν ατράνταχτα στοιχεία ότι κάτι παρόμοιο συμβαίνει στο Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν.


    Το Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν ιδρύθηκε το 1829, όταν ένας εκκεντρικός Βρετανός εκατομμυριούχος ονόματι Τζέημς Σμίθσον (James Smithson), πέθανε αφήνοντας το ποσό των 515.169 δολαρίων για τη δημιουργία ενός ινστιτούτου "για την αύξηση και τη διάδοση της γνώσης στους ανθρώπους". Δυστυχώς, υπάρχουν στοιχεία σύμφωνα με τα οποία το Σμιθσόνιαν τα τελευταία εκατό χρόνια ασχολείται περισσότερο με την απόκρυψη παρά με τη διάδοση της γνώσης.


    Η συγκάλυψη και απόκρυψη αρχαιολογικών στοιχείων ξεκίνησε στο τέλος του 1881 όταν ο Τζων Γουέσλυ Πάουελ (John Wesley Powell), ο γεωλόγος που έγινε διάσημος για την εξερεύνηση του Γκραν Κάνυον, διόρισε τον Σάϊρους Τόμας (Cyrus Thomas) διευθυντή του Τμήματος Ανατολικών Τύμβων του Γραφείου Εθνολογίας του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν.
    Όταν ο Τόμας έφτασε στο Γραφείο Εθνολογίας "πίστευε ακράδαντα στην ύπαρξη μιας φυλής Κατασκευαστών Τύμβων, διάφορης από τις φυλές των Ινδιάνων της Αμερικής".


    Ο Τζων Γουέσλυ Πάουελ όμως, ο διευθυντής του Γραφείου Εθνολογίας, που ήταν πολύ φιλικά διακείμενος προς τους Ινδιάνους της Αμερικής, όταν ήταν νέος είχε ζήσει για πολλά χρόνια με τους ειρηνικούς Ινδιάνους Γουινεμπάγκο (Winnebago) του Ουισκόνσιν και πίστευε ότι οι Ινδιάνοι της Αμερικής άδικα θεωρούνταν πρωτόγονοι και άγριοι.


    Το Σμιθσόνιαν άρχισε να προωθεί την ιδέα ότι οι ιθαγενείς Αμερικανοί, οι οποίοι εκείνη την εποχή εξολοθρεύονταν στους "Ινδιάνικους Πολέμους", κατάγονταν από προηγμένους πολιτισμούς και ήταν άξιοι σεβασμού και προστασίας. Ξεκίνησαν επίσης ένα πρόγραμμα συγκάλυψης των αρχαιολογικών στοιχείων που υποστήριζαν το κίνημα που ήταν γνωστό ως Διαδοτισμός (Diffusionism), ένα κίνημα που υποστηρίζει ότι κατά τη διάρκεια της ιστορίας υπήρξε μεγάλη διάδοση κουλτούρας και πολιτισμικών αξιών, η οποία προέκυψε λόγω των ταξιδιών των πλοίων και των εμπορικών ανταλλαγών.


    Το Σμιθσόνιαν ακολούθησε το αντίθετο κίνημα, που είναι γνωστό ως Απομονωτισμός (Isolationism). Ο Απομονωτισμός υποστηρίζει ότι οι περισσότεροι πολιτισμοί ήταν απομονωμένοι ο ένας από τον άλλο και ότι υπήρξε ελάχιστη επαφή μεταξύ τους, ιδιαίτερα μεταξύ εκείνων που χωρίζονταν από εκτάσεις νερού.


    Σ' αυτό τον διανοητικό πόλεμο που ξέσπασε την δεκαετία του 1880, υποστηριζόταν ότι ακόμα και η επαφή μεταξύ των πολιτισμών των Κοιλάδων του Οχάιο και του Μισισιπή ήταν σπάνια, και οπωσδήποτε οι πολιτισμοί αυτοί δεν είχαν καμιά επαφή με προηγμένους πολιτισμούς όπως των Μαγιάς, των Τολτέκων, ή των Αζτέκων στο Μεξικό και την Κεντρική Αμερική. Με τα δεδομένα του Παλιού Κόσμου η ιδέα αυτή είναι ακραία, ακόμα και γελοία, αν σκεφτεί κανείς ότι το "δίκτυο" των ποταμών φτάνει μέχρι τον Κόλπο του Μεξικού και ότι οι πολιτισμοί αυτοί υπήρχαν στην απέναντι πλευρά του κόλπου. Είναι σαν να ισχυρίζεται κάποιος ότι οι πολιτισμοί της Μαύρης θάλασσας δεν θα μπορούσαν να έχουν επαφή με τη Μεσόγειο.


    Όταν εξετάστηκε το περιεχόμενο πολλών αρχαίων τύμβων και πυραμίδων στις Μεοοδυτικές πολιτείες, φάνηκε ότι η ιστορία των Κοιλάδων του Μισισιπή αφο ρούσε έναν αρχαίο και προηγμένο πολιτισμό που είχε έρθει σε επαφή με την Ευρώπη και άλλες περιοχές. Εκτός αυτού, σε πολλούς τύμβους ανακαλύφθηκαν τάφοι πανύψηλων ανδρών, που έφταναν κάποτε τα εφτά ή οχτώ πόδια σε ύψος, στους οποίους μάλιστα υπήρχαν πλήρεις πανοπλίες και σπαθιά, και μερικές φορές θησαυροί μεγάλης αξίας.


    Για παράδειγμα, όταν ανασκάφηκε ο τύμβος Σπίρο (Spiro) στην Οκλαχόμα στα 1930, βρέθηκε ένας ψηλός άνδρας μαζί με ένα δοχείο με χιλιάδες μαργαριτάρια και άλλα τεχνουργήματα. Ήταν ο μεγαλύτερος θησαυρός αυτού του είδους που είχε καταγραφεί μέχρι τότε. Το πού βρίσκεται ο άνδρας με την πανοπλία είναι άγνωστο και είναι πολύ πιθανό ότι τελικά μεταφέρθηκε στο Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν.


    Σε μια ιδιωτική συζήτηση με έναν γνωστό ιστορικό ερευνητή (το όνομα του οποίου δεν θα αποκαλύψω), έμαθα ότι ένας πρώην υπάλληλος του Σμιθσόνιαν, που απολύθηκε γιατί υποστήριζε την εκδοχή του Διαδοτισμού στην Αμερικανική ήπειρο (δηλ. την αιρετική άποψη ότι άλλοι αρχαίοι πολιτισμοί είχαν ίσως επισκεφθεί τις ακ τές της Βορείου και Νοτίου Αμερικής κατά τη διάρκεια των πολλών χιλιετηρίδων πριν από τον Κολόμβο), υποστήριζε ότι κάποτε το Σμισθόνιαν έβγαλε στον Ατλαντικό μια φορτηγίδα γεμάτη περίεργα αντικείμενα και τεχνουργήματα και τα έριξε στον ωκεανό.


    Παρ' όλο που είναι δύσκολο να δεχτεί κανείς την ιδέα ότι το Σμιθσόνιαν θα μπορούσε να συγκαλύψει ένα σημαντικό αρχαιολογικό εύρημα, υπάρχουν δυστυχώς πολλές αποδείξεις ότι το Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν συγκάλυψε και "έχασε" σκόπιμα σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα. Το ενημερωτικό δελτίο "Stonewatch" της Εταιρείας "Gungywamp" του Κονέκτικατ, η οποία ερευνά μεγαλιθικά μνημεία στη Νέα Αγγλία, είχε μια περίεργη ιστορία στο τεύχος του χειμώνα του 1992 σχετικά με ορισμένα πέτρινα φέρετρα που ανακαλύφθηκαν το 1892 στην Αλαμπάμα, στάλθηκαν στο Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν και μετά "χάθηκαν".


    Σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο, ο ερευνητής Φρέντερικ Τζ. Πολ (Frederick J. Pohl) έγραψε ένα ενδιαφέρον γράμμα το 1950 στον μακαρίτη Δρα. Τ. Σ. Λέθμπριτζ (Dr. T.C. Lethbridge), έναν Βρετανό αρχαιολόγο.


    Το γράμμα από τον Πολ ανέφερε: "Ένας καθηγητής της γεωλογίας μου έστειλε ένα αντίγραφο από την έκθε ση του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν, με τίτλο "Το Ταφικό Σπήλαιο Κραμφ, του Φρανκ Μπέρνς (Frank Burns), της Υπηρεσίας Γεωλογικής Έρευνας των ΗΠΑ", από την α ναφορά του Εθνικού Μουσείου των ΗΠΑ για το 1892, σελ. 451-454, 1984. Στο Σπήλαιο Κραμφ (Crumf), στο νότιο βραχίονα του ποταμού Γουόριορ, στην Κοιλάδα Μέρφυ, στην Επαρχία Μπλάουντ της Αλαμπάμα, όπου φτάνει κανείς μέσω ποταμών από τον Κόλπο Μομπάιλ, υπήρχαν φέρετρα από ξύλο σκαμμένο με φωτιά και με πέτρινα ή χάλκινα εργαλεία. Οχτώ από αυτά τα φέρε τρα μεταφέρθηκαν στο Σμιθσόνιαν. Είχαν μήκος περί που εφτά πόδια και πέντε ίντσες,.πλάτος 14 ως 18 ίντσες και βάθος 6 έως 7 ίντσες. Τα καπάκια ήταν ανοιχτά. Εγραψα πρόσφατα στο Σμιθσόνιαν, και στις 11 Μαρτίου έλαβα την απάντηση από τον Φ. Μ. Σέτζλερ (F.M. Setzler), τον προϊστάμενο του Τμήματος Ανθρωπολογίας.(Είπε ότι) "Δεν μπορέσαμε να βρούμε τα δείγματα αυτά στις συλλογές μας, αν και τα αρχεία δείχνουν ότι παρελήφθησαν".


    Ο Ντέηβιντ Μπάρον (David Barron), Πρόεδρος της Εταιρείας Gungywamp, έμαθε τελικά από το Σμιθσόνιαν ότι τα φέρετρα τελικά ήταν ξύλινες λεκάνες και ούτως ή άλλως δεν μπορούσε να τα δει κανείς γιατί φυλάσσονταν σε μια αποθήκη μολυσμένη από αμίαντο. Η αποθήκη αυτή επρόκειτο να κλειστεί για τα επόμενα δέκα χρόνια και κανείς δεν επιτρεπόταν να μπει εκτός από το προσωπικό του Σμιθσόνιαν!




    Ο Ιβάν Τ. Σάντερσον (Ivan T. Sanderson), γνωστός ζωολόγος και ένας από τους τακτικούς καλεσμένους στο σώου του Τζόνυ Κάρσον (Johnny Carson) στη δεκαετία του '60 (συνήθως με ένα εξωτικό ζώο, όπως έναν μυρ μηγκοφάγο - παγκολίνο ή έναν λεμούριο), διηγήθηκε κά ποτε μια περίεργη ιστορία για ένα γράμμα που έλαβε σχετικά με έναν μηχανικό που δούλευε στο νησί Σεμίγια (Shemya) του συμπλέγματος των Αλεουτίων Νήσων κα τά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά την κατα σκευή ενός αεροδιαδρόμου, η ομάδα του ισοπέδωσε κά ποιους λόφους και ανακάλυψε κάτω από αλλεπάλληλα στρώματα προσχώσεων, απομεινάρια που τους φάνη καν ανθρώπινα. Ο τύμβος της Αλάσκα ήταν στην πραγματικότητα ένα νεκροταφείο γεμάτο τεράστια ανθρώπινα λείψανα, που περιελάμβαναν κρανία και μακριά οστά ποδιών.


    Τα κρανία είχαν ύψος από 22 έως 24 ίντσες από τη βάση ως την κορυφή. Δεδομένου ότι το κρανίο ενός ενήλικα είναι συνήθως οχτώ ίντσες από το εμπρός έως το πίσω μέρος του, ένα τόσο μεγάλο κρανίο φανερώνει ότι ο άνθρωπος που το είχε πρέπει να ήταν τεραστίων διαστάσεων. Επιπλέον, αναφέρθηκε ότι κάθε κρανίο είχε υποστεί προσεκτικό τρυπανισμό (διαδικασία ανοίγματος μιας οπής στο πάνω μέρος του κρανίου).


    Στην πραγματικότητα, η συνήθεια να συμπιέζεται το κρανίο ενός βρέφους και να εξαναγκάζεται να αναπτυχθείτε επίμηκυμένο σχήμα ήταν μια πρακτική που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Περουβιανοί, οι Μαγιάς και οι Πλατυκέφαλοι Ινδιάνοι της Μοντάνα.


    Ο Σάντερσον προσπάθησε να συγκεντρώσει επιπλέον στοιχεία, και τελικά έλαβε ένα γράμμα από ένα άλλο μέλος της ομάδας που επιβεβαίωσε το γεγονός. Και τα δυο γράμματα ανέφεραν ότι το Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν είχε παραλάβει τα λεί ψανου αλλά έπειτα δεν ξανακούστηκε τίποτα. Ο Σάντερσον φαινόταν πεπεισμένος ότι το Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν είχε παραλάβει τα περίεργα απομεινάρια, αναρωτιόταν όμως γιατί δεν δημοσιοποιούσαν τα στοι χεία. Ρωτάει: "... μήπως αυτό συμβαίνει επειδή αυτοί οι άνθρωποι δεν θέλουν να ξαναγράψουν τα επιστημονικά εγχειρίδια;".


    Το 1944 έγινε μια τυχαία ανακάλυψη ακόμα πιο αμφι λεγόμενης φύσης από τον Βάλντεμαρ Τζάλσραντ (Waldemar Julsrud) στο Ακαμπάρο (Acambaro) του Μεξικού. Το Ακαμπάρο ανήκει στην Πολιτεία του Γκουανα χουάτο (Guanajuato), 175 μίλια βορειοδυτικά της πόλης του Μεξικού. Στον περίεργο αρχαιολογικό χώρο βρέθη καν πάνω από 33.500 αντικείμενα από πηλό, από πέ τρα (ακόμοη από νεφρίτη), καθώς και μαχαίρια από οψιδιανό (που είναι πιο κοφτερά από τα ατσάλινα και χρησιμοποιουνται ακόμα και σήμερα στην καρδιοχειρουργική).


    Ο Τζάλσραντ, επιφανής Γερμανός έμπορος της περιοχής, βρήκε επίσης αγάλματα με ύψος που κυμαινόταν από λιγότερο από μια ίντσα μέχρι και έξι πόδια, και τα οποία απεικόνιζαν μεγάλα ερπετά, μερικά από τα οποία ήταν σε ενεργητική επαφή με ανθρώπους συνήθως τους έτρωγαν, αλλά σε μερικά, περίεργα αγαλματίδια εμφανιζόταν ερωτική επαφή. Πολλά από τα πλάσματα αυτά θύμιζαν δεινόσαυρους στούς παρατηρητές.


    Ο Τζάλσραντ στρίμωξε αυτή τη συλλογή σε δώδεκα δωμάτια του εκτεταμένου σπιτιού του. Σ' αυτή συμπεριλαμβάνονταν εκπληκτικές αναπαραστάσεις Νέγρων, Ανατολιτών και γενειοφόρων Καυκασίων, όπως και μοτίβα από Αιγυπτιακούς, Σουμεριακούς και άλλους αρχαίους πολιτισμούς του άλλου ημισφαιρίου, καθώς και πορτραίτα του Μεγαλοπόδαρου και άλλων υδρόβιων τερατόμορφων πλασμάτων, περίεργων συμπλεγμάτων ανθρώπων και ζώων, και ένα σωρό άλλες ανεξήγητες κατασκευές. Στον ίδιο χώρο με τα κεραμικά αντικείμενα βρέθηκαν δόντια από ένα εξαφανισμένο είδος αλόγου της Εποχής των Πάγων, ο σκελετός ενός μαμούθ, και μια σειρά από ανθρώπινα κρανία.




    Στα εργαστήρια του Πανεπιστημίου της Πενσυλαβανίας έγινε ραδιοχρονολόγηση καθώς και πρόσθετα τεστ, με την χρήση της μεθόδου θερμικής φωτεινότητας για τη χρονολόγηση αγγείων. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν ότι τα αντικείμενα κατασκευάστηκαν πριν από 6.500 χρόνια, γύρω στο 4.500 π.Χ. Μια ομάδα ειδικών α πό άλλο πανεπιστήμιο, οι οποίοι είδαν τα έξι δείγματα του Τζάλσραντ χωρίς όμως να ξέρουν την προέλευση τους, απέκλεισαν την πιθανότητα να είναι σύγχρονα α ντίγραφα. Παρ' όλα αυτά, δεν μπόρεσαν να πουν τίπο τα όταν πληροφορήθηκαν την αμφισβητούμενη προέ λευση τους.


    Το 1952, σε μια προσπάθεια να δυσφημιστεί η περίεργη αυτή συλλογή η οποία είχε αρχίσει να γίνεται γνωστή, ο Αμερικανός αρχαιολόγος Τσαρλς Σ. Ντιπέσο (Charles C. DiPeso) ισχυρίστηκε ότι εξέτασε διεξοδικά τα 32.000 κομμάτια που υπήρχαν τότε. Τα εξέτασε μέσα σε τέσσερις ώρες που πέρασε στο σπίτι του Τζάλσραντ.


    Σε ένα βιβλίο που πρόκειται να εκδοθεί (το οποίο καθυστέ ρησε πολύ να κυκλοφορήσει λόγω των συνεχιζόμενων ε ξελίξεων στην έρευνα του) ο ερευνητής αρχαιολογίας Τζων X. Τίρνεϋ (John Η. Tierney), ο οποίος δίνει διαλέξεις πάνω στο θέμα εδώ και δεκαετίες, ισχυρίζεται ότι για να καταφέρει να το κάνει αυτό ο Ντιπέσο θα έπρεπε να εξετάζει 133 κομμάτια το λεπτό συνέχεια επί τέσσερις ώρες, ενώ στην πραγματικότητα, θα χρειάζονταν εβδο μάδες ολόκληρες απλώς και μόνο για διαχωρίσει κανείς τον τεράστιο όγκο των εκθεμάτων και να τα διατάξει κατάλληλα για μια σωστή εκτίμηση.


    Ο Τίρνεϋ, που κατά την διάρκεια της έρευνας συνερ γάστηκε με τον μακαρίτη καθηγητή Χάπγκουντ, τον επί σης μακαρίτη Ουίλλιαμ Ν. Ράσελ (William Ν. Russell) και άλλους, υποστηρίζει ότι το Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν και άλλες αρχαιολογικές αρχές οργάνωσαν μια εκστρατεία πάραπληροφόρησης σχετικά με τα ευρήματα. Στην αρχή της διαμάχης αυτής, το Σμιθσόνιαν απέρριψε ολόκληρη τη συλλογή Ακαμπάρο ως μια καλοστημένη απάτη. Επίσης, χρησιμοποιώντας τον Νόμο για την Ελευθερία της Πληροφόρησης, ο Τίρνεϋ ανακάλυψε ότι όλοι σχεδόν οι φάκελοι του Σμιθσόνιαν σχετικά με την υπόθεση Τζάλσραντ είχαν χαθεί.






    Μετά από δυο αποστολές στην περιοχή το 1955 και το 1968, ο καθηγητής Τσαρλς Χάπγκουντ, καθηγητής ιστορίας και ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο του Νιου Χαμσάιρ, κατέγραψε τα αποτελέσματα της 1 δχρονης έρευνας του στο Ακαμπάρο σε ένα βιβλίο που τυπώθηκε ιδιωτικά με τον τίτλο Μυστήριο στο Ακαμπάρο. Αρχικά, ο Χάπγκουντ ήταν ένας σκεπτικιστής με ανοιχτό μυαλό σ' ό,τι αφορούσε στη συλλογή, όμως μετά την πρώτη του επίσκεψη το 1955, όταν ήταν μάρτυρας της ανα σκαφής κάποιων από τις φιγούρες και μπόρεσε ακόμα να υποδείξει στους ανασκαφείς το πού ήθελε να σκάψουν, πίστεψε απόλυτα ότι ήταν πραγματική.




    Τα πράγματα στην απίστευτη αυτή διαμάχη περιπλέκονται ακόμα περισσότερο από το γεγονός ότι το Εθνικό Ινστιτούτο Ιστορίας και Ανθρωπολογίας, μέσω του μακαρίτη διευθυντή Προ-Ισπανικών Μνημείων, Δρα Εντουάρντο Νογκουέρα (Dr. Eduardo Noguera), (ο οποίος, ως επικεφαλής μιας επίσημης ομάδας ερευνών στην πε ριοχή, εξέδωσε μια αναφορά την οποία θα δημοσιεύσει ο Τίρνεϋ), παραδέχτηκε "τα αντικείμενα βρέθηκαν με προφανώς επιστημονική διαδικασία". Όμως, παρά το ότι οι αποδείξεις ήταν μπροστά στα μάτια τους, οι επίσημοι δήλωσαν ότι λόγω της "φανταστικής" φύσης των αντικειμένων, θα πρέπει να αποτελούσαν απάτη του Τζάλσραντ!


    Ο απελπισμένος αλλά πάντα αισιόδοξος Τζάλσραντ πέθανε. Το σπίτι του πουλήθηκε και η συλλογή μπήκε στην αποθήκη. Η συλλογή αυτή τη στιγμή δεν είναι ανοιχτή για το κοινό.
    Ίσως η πιο εντυπωσιακή συγκάλυψη απ' όλες να είναι η ανασκαφή ενός αιγυπτιακού τύμβου από το ίδιο το Σμιθσόνιαν στην Αριζόνα. Μια μεγάλη πρωτοσέλιδη δημοσίευση στην εφημερίδα "Phoenix Gazette" στις 5 Απριλίου του 1909, έδινε μια πολύ λεπτομερειακή αναφορά σχετικά με την ανακάλυψη και ανασκαφή ενός θαλάμου σκαμμένου στο βράχο από μια αποστολή επικεφαλής της οποίας ήταν κάποιος καθηγητής Σ.Α. Τζόρνταν (S.A. Jordan) από το Σμιθσόνιαν. Το Σμιθσόνιαν όμως ισχυρίζεται ότι δεν έχει απολύτως καμία γνώση για την ανακάλυψη ή εκείνους που την έκαναν.


    Η World Explorers Club (Λέσχη Εξερευνητών του Κόσμου) αποφάσισε να ελέγξει την ιστορία αυτή επικοινω νώντας με το Σμιθσόνιαν στην Ουάσιγκτον, αν και πιστεύαμε ότι υπήρχαν λίγες πιθανότητες να βρεθούν πραγματικά αξιόλογες πληροφορίες. Αφού μιλήσαμε λίγο με τον τηλεφωνητή, μάς συνέδεσαν με μια αρχαιολόγο του Σμιθσόνιαν, και μια γυναικεία φωνή ήρθε στο τη λέφωνο και μάς συστήθηκε.


    Της είπα ότι ερευνούσα μια ιστορία από ένα άρθρο εφημερίδας του Φοίνιξ του 1909 σχετικά με την ανα σκαφή του Σμιθσόνιαν στους θαλάμους που ήταν σκαμμένοι στους βράχους του Γκραν Κάνυον όπου βρέθηκαν αιγυπτιακά αντικείμενα, και ρώτησα αν το Σμιθσόνιαν μπορούσα να μου δώσει πληροφορίες πάνω στο θέμα.


    "Λοιπόν, το πρώτο πράγμα που μπορώ να σας πω, πριν προχωρήσουμε παρακάτω" είπε, "είναι ότι δεν έχουν βρεθεί ποτέ κανενός είδους αιγυπτιακά αντικείμενα στη Βόρειο ή τη Νότιο Αμερική. Οπότε μπορώ να σας πώ ότι το Σμιθσόνιαν δεν έχει ποτέ αναμιχθεί σε τέτοιες ανασκαφές". Ήταν πολύ ευγενική και εξυπηρετική, τελικά όμως, δεν ήξερε τίποτα. Ούτε αυτή ούτε κανένας άλλος με τον οποίο μίλησα δεν μπόρεσε να βρει κάποια καταγραφή της ανακάλυψης ούτε σχετικά με τον Γ.Ε. Κινκέιντ (G.E. Kinkaid) ή τον καθηγητή Σ. Α. Τζόρνταν.


    Παρ' όλο που δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι ολόκληρη η ισ τορία ίσως ήταν μια περίτεχνη απάτη της εφημερίδας, το γεγονός ότι ήταν στην πρώτη σελίδα, κατονόμαζε το φημισμένο Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν και έδινε μια πολύ λεπτομερειακή αναφορά που καταλάμβανε αρκετές σελίδες, υποστηρίζει την αξιοπιστία της. Είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι μια τέτοια ιστορία βγήκε από το πουθενά.


    Μήπως το Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν συγκαλύπτει μια αρχαιολογική ανακάλυψη τεράστιας σημασίας; Αν η ιστορία αυτή είναι αληθινή, θα αλλάξει ριζικά την τρέχουσα επιστημονική άποψη ότι δεν υπήρχε υπερωκεάνια επαφή πριν από τον Κολόμβο, και ότι όλοι οι Αμερικανοί Ινδιάνοι, και στις δύο ηπείρους, κατάγονται από τους εξερευνητές της Εποχής των Πάγων που ήρθαν από τον Βερίγγειο Πορθμό. (Οποιαδήποτε πληροφορία έχουν οι αναγνώστες σχετικά με τον Γ.Ε. Κινκέιντ και τον καθηγητή Σ.Α. Τζόρνταν, ή τις θρυλούμενες ανακαλύψεις τους, θα την εκτιμούσαμε πολύ).


    Μήπως η ιδέα ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι επισκέφθηκαν την περιοχή της Αριζόνα είναι τόσο παράλογη και απορ ριπτέα που πρέπει να συγκαλυφθεί; Ίσως το Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν ενδιαφέρεται περισσότερο να διατηρήσει την υπάρχουσα κατάσταση παρά να ταράξει τα νερά με εκπληκτικές νέες ανακαλύψεις που ανατρέπουν την προηγουμένως αποδεκτή ακαδημαϊκή διδασκαλία.


    Ο ιστορικός και γλωσσολόγος Καρλ Χαρτ (Carl Hart), εκδότης του "World Explorer", βρήκε έναν οδοιπορικό χάρτη του Γκραν Κάνυον από ένα βιβλιοπωλείο στο Σικάγο. Εξετάζοντας το χάρτη, εκπλαγήκαμε από το πόσες περιοχές στη βόρεια πλευρά του φαραγγιού έχουν αιγυπτιακά ονόματα. Η περιοχή γύρω από το Χείμαρρο των 94 Μιλίων και το Χείμαρρο Τρίνιτυ έχει σημεία (συμπλέγματα βράχων, απ' ό,τι φαίνεται) με ονόματα όπως Πύργος του Σετ, Πύργος του Ρα, Ναός του Ώρου, Ναός του Όσιρι και Ναός της Ίσιδος. Στην περιοχή του Στοιχειωμένου Φαραγγιού υπήρχαν ονόματα πυραμίδα του Χέοπα, Ερημητήριο του Βούδα, Ναός του Βούδα, Ναός του Μανού και Ναός της Σίβα. Υπήρχε κάποια σχέση ανάμεσα σ' αυτές τις περιοχές και τις υποτιθέμενες αιγυπτιακές ανακαλύψεις στο Γκραν Κάνυον;


    Επικοινωνήσαμε με έναν αρχαιο λόγο της πολιτείας στο Γκραν Κάνυον, που μας είπε ότι απλώς στους πρώτους εξερευνητές άρεσαν τα αιγυπτιακά και ινδουιστικά ονόματα, ήταν αλήθεια όμως οτι η περιοχή αυτή ήταν απαγορευμένη στους οδοιπόρους και τους άλλους επισκέπτες "λόγω επικίνδυνων σπηλαίων".


    Πραγματικά, ολόκληρη αυτή η περιοχή του Γκραν "Κανυον με τα αιγυπτιακά και ινδουιστικά τοπωνύμια είναι απαγορευμένη ζώνη κανείς δεν επιτρέπεται να μπεί σ'αυτή τη μεγάλη περιοχή.


    Το μόνο που μπορούσαμε να συμπεράνουμε ότι αυτή ήταν η περιοχή στην οποία βρίσκοντάν οι θάλαμοι. Κι όμως σήμερα, η περιοχή αυτή, όλως περιέργως, είναι αποκλεισμένη για όλους τους οδοιπόρους κι ακόμα, κατά μεγάλο μέρος και στο προσωπικό του πάρκου.
    Πιστεύω ότι ο έξυπνος αναγνώστης θα καταλάβει ότι αν έστω και ένα μικρό μέρος από τις αποδείξεις του "Σμιθσόνιαν-γκέητ" είναι αληθινές, τότε το πιο φημισμένο αρχαιολογικό μας Ινστιτούτο έχει αναμειχθεί ενεργά στη συγκάλυψη στοιχείων σχετικά με προηγμένους αμερικανικούς πολιτισμούς, στοιχείων για αρχαία ταξίδια πολλών πολιτισμών στη Βόρειο Αμερική, στοιχείων για ανώμαλης μορφής γίγαντες και άλλα περίεργα ευρήματα, και στοιχείων που τείνουν να ανατρέψουν το επίσημο δόγμα σχετικά με την ιστορία της Βορείου Αμερικής.


    Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σμιθσόνιαν εξακολουθεί να αρνείται να ανοίξει τις συνεδριάσεις του στους δημοσιογράφους ή στο κοινό. Αν οι Αμερικανοί μπορούσαν κάποτε να μπουν στη "σοφίτα του έθνους", όπως έχει αποκληθεί το Σμιθσόνιαν, ποιος ξέρει τι σκελετούς θα ανακάλυπταν;



    Απο τον Ντέηβιντ Χάτσερ Τσάλντρες

    Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό NEXUS του Σεπτεμβρίου 1998

    Αναδημοσίευση: eleftheri-epistimi.blogspot